رها، کسی شبیه خودم

در این روزها گرم وخاک آلوده که تیرماه با شوقی نجیب ماه مبارک رمضان را در برگرفته به یاد تشنه کامی ارباب بی کفن یاحسین می گوییم

رها، کسی شبیه خودم...

باید بروم خطر مرا می خواند

یک مادر پشت در مر امی خواند

می سوزم و تاابد زعشقش مستم

یک حالت شعله ور مرا می خواند

24/6/1395

رها، کسی شبیه خودم...

یادش بخیر روزگاری جنگ بود و ما در عین سختی های آن روزگار در روزهای آخر تابستان با خوشحالی زیاد آماده رفتن به کلاس اول در آغاز ماه مهر ماه دوستی و مدرسه بودیم یک روز عصر وقتی با مادرم برای خرید لوازم التحریر رفتیم فروشنده که خودش هم معلم بود با افتخار فراموش نشدنی دفترهای ایرانی بازرگانی را به مشتریانش عرضه می کرد و آن صحنه هیچ وقت از یادم نمی رود امسال وقتی برای خرید نوشت افزار فرزندم رفتیم آن فروشنده که گرد پیری برسرش نشسته بود همچنان استوار ایستاده بود ولی فرزندانش که کمک کار وهمراهش بودند در ارائه محصولات ایرانی مردد بودند ولی خودش با همان حرار رها، کسی شبیه خودم...